Na de overtuigend gewonnen Limburgse Bekerfinale tegen Lanaken mochten we met onze miniemen jongens naar de Vlaamse Bekerfinales in Tienen.

Tegenstanders waren in volgorde Beerse (Antwerpen), Beveren/Melsele (Oost Vlaanderen), Grimbergen (Vlaams Brabant) en de mannen van Roeselare (West Vlaanderen).

Naud moest omwille van tenniscompetitie verstek laten gaan, dus trokken we met Berre, Joost, Bram, Jef, Sasja en Michiel met het Nolikobusje naar Tienen.

De Antwerpse jongens uit Beerse hadden een opvallend team en wel omwille van 1 boomlange speler. Stak die boven de rest uit! Ook boven ons! Technisch leken wij wel het betere team te hebben, hoewel dat in deze match niet altijd tot uiting kwam. In elk onderdeel lieten we ons betrappen op wat onnodige foutjes. We haalden de eerste set nog wel binnen, maar de tweede moesten we nipt aan Beerse laten. De derde set zou onmiddellijk bepalend kunnen zijn voor het algemene eindresultaat. Gelukkig konden we onze cool bewaren en de set met 15-13 winnen. De kop was eraf, eerste winst was binnen.

Volgende opdracht waren de jongens uit Beveren/Melsele. Minder lengte, minder kracht, minder techniek. Hier moesten we van profiteren om via een vlotte winst ons definitief te lanceren. Met 19-25 en 9-25 (jawel negen tegen vijfentwintig) slaagden we prima in die opdracht. Iedereen kon zo zijn steentje bijdragen aan deze tweede winst.

Halfweg. Volgende hindernis waren de mannen van Grimbergen. Opnieuw zagen we dat het een haalbare kaart moest zijn. Toch vonden we ook nu onze draai niet helemaal. Steeds op voorsprong, nooit echt in de problemen, maar een geoliede machine waren we toch niet. 2-0 winst bracht ons wel op dezelfde hoogte dan Roeselare die ook reeds 3 matchen gewonnen hadden.

En hoe. Die mannen van Roeselare maakten indruk. Mooi team! De vierde en laatste match dus tegen Roeselare. Wie de match won ging met de Beker van Vlaanderen lopen! Alle neutrale toeschouwers voorspelden, terecht, Roeselare als eindwinnaar op basis van de eerdere matchen. Wij wisten echter dat we eigenlijk nog een pak beter konden dan tot nog toe getoond. Vraag was alleen of we dat eruit konden halen.

Ja dus! En hoe! In de eerste set gingen we tot 7-7 vlot mee, er werd aan beide zijden onmiddellijk echt topvolleybal gespeeld. Bij 7-10 voor Roeselare eerste time-out voor ons. Slechts 1 vraag van coach aan spelers: � Voelen jullie het ook? We kunnen die mannen pakken!� De kloof werd even nog wat groter tot 16-22. Toch kwamen we nog helemaal terug met schitterende acties tot 23-24. Helaas moesten we toch de set aan Roeselare laten met 23-25. Maar we wisten dat we ze aankonden, dat was de conclusie na set 1. En dat was net wat we deden in set 2. Nu ik het schrijf krijg ik nog kippenvel: fantastisch volleybal speelden beide ploegen in de tweede en derde set! Zelden zo een hoog niveau van beide volledige teams gezien op die leeftijd. Lange rally�s met veel poweraanval, blok en werkelijk spectaculair verdedigend werk! Je moet het gezien hebben om het te geloven. We haalden de tweede set verdiend binnen met 25-17! Wat wil je op een Vlaamse finale nog meer. Maaseik tegenover Roeselare, beslissende wedstrijd, beslissende set met 2 ploegen die op topniveau aan het spelen zijn. Veel neutrale supporters hadden ondertussen de tribunes extra gevuld voor dit waar kijkstuk.

Derde set dus, onmiddellijk een drietal puntjes voorsprong door prima opslagwerk! Vanaf dan schoven we beetje bij beetje weg van Roeselare. Enkele droomacties werden in punten omgezet, onvoorstelbaar! Coachen wordt plots genieten van je spelers, genieten van wat ze allemaal uit hunne mouw toveren! Geen woorden voor! Onverwacht, maar dik verdiend winnaar van de Beker van Vlaanderen!

Dank aan de supporters die meegereisd waren en de zaal met de nodige LD (Limburgse Decibels) gevuld hebben! Heerlijk voor de jongens!

Zaterdag 5 mei 2012 stond de eindactiviteit van de mini�s 1 op het programma. De weerman voorspelde niet veel goeds maar toch stond iedereen paraat om 11uur in de sporthal. Oude kleren, regenjas en de regenlaarzen en we waren klaar om de regen te trotseren.  Niet wetende wat de bestemming zou zijn trokken we met 17 mini�s naar een boerderij in Kinrooi. Niet zomaar een boerderij,neen, het was de boerderij van trainster Ester (mini�s 3) en boer Thomas. De boerderij bestaat voornamelijk uit melkvee, maar al snel zou blijken dat er nog heel wat andere dieren aanwezig zijn. Aangekomen op de boerderij stond Ester ons al op te wachten. Ze vertelde ons dat de boer al de ingredi�nten voor ons middagmaal verstopt had op de boerderij. Rode lintjes zouden ons leiden naar al het lekkers.

Eerste stop, de paardenstal met zelfs in 1 hok kleine kuikentjes, eendjes, kalkoenen en noem maar op.. Eventjes vangen achter die kleine diertjes,effe strelen en terug bij de rest zetten, nog even langs de paarden en klaar voor de volgende stal. Namelijk de kalfjes. De kleinste zaten netje afzonderlijk in een hokje terwijl de iets oudere al samen mochten zitten. Het laatste vak waren de oudste kalfjes die weldra klaar zijn voor de echte koeienstal. 3^de stal, de hooistal. Een waar paradijs voor onze mini�s. Liefst van al verbleven ze hier nog de hele dag in ravotten. Maar toen kwam er stal nummer vier, de werkstal. De tractors van de boer stonden hier netjes bij elkaar. Onze jongens wisten nog niet welke kiezen, ze wouden wel in ze allemaal kruipen.  Stal 5 en 6 daar zaten de melkkoeien, deze werden elke dag 2x gemolken. Behalve enkele koeien die apart zaten, deze waren in blijde verwachting. J Dan nog eventjes langs de kippen,de schaapjes,de geiten en de ganzen en de laatste ingredi�nten waren binnen. Eindelijk konden we beginnen aan ons middagmaal. Dit mochten we gelukkig in het huisje van Ester. Een echt clubhuis zoals onze mini�s het noemde.

Heerlijke pannenkoeken stonden op het programma. 3 aparte groepjes die telkens aan de slag konden met de ingredi�nten en gesmaakt hebben ze zeker en vast!!!

Na het eten weer hop naar buiten en daar stonden de beestenkar op ons te wachten achter de tractor. Deze bracht ons naar Boer Jan een beetje verder die nog wat leuke dieren had zitten.  Een zak oud brood mee en de spelertjes waren er wel even zoet mee voor elk dier een stukje had.

Verstoppertje in de tuin van boer Jan en huppakee terug naar de boerderij. Iedereen mocht een leuk plekje zoeken in de hooistal om zijn/haar lekker vieruurtje op te eten. Nog een paar leuke foto�s en toen was het ineens vijf uur. Boer Thomas ging de koeien melken en wij mochten mee een kijkje gaan nemen. We mochten zelfs in het midden van de carrousel gaan staan en daarna zelfs een kijkje nemen in de melktank.  

De dag is omgevlogen en hebben er enorm van genoten. Ik vond het alvast plezant om er zoveel mini�s bij te hebben en er zo een superdagje mee te beleven. Op naar volgend jaar! Fijne vakantie iedereen!!

Nele